کامفار ( COMFAR ) اختصار عبارت انگلیسی Computer Model for Feasibility Analysis and Reporting «مدل کامپیوتری برای آنالیز امکان سنجی و گزارش گیری» میباشد. این برنامه توسط واحد ارزیابی اقتصادی بخش عملیات یونیدو در سال ۱۹۷۹ در نیویورک تهیه و تدوین شده است. مدل اصلی این برنامه با استفاده از زبانهای برنامه نویسی پاسکال و C که قریب به ۵۰.۰۰۰ خط (معدل یک کتاب ۲۵۰۰ صفحهای) میشود توسط یک تیم ۷ نفره در مدت یک سال و نیم طراحی شده است.
در تهيه اين برنامه كامپيوتري از تجربيات بيش از ۳۰ كميته ازريابي اقتصادي كشورهاي مختلف بهره گرفته شده است و پس از طي ۳ سال دوران آزمايشي؛ و رفع اشكالات؛ براي اولين بار در سال ۱۹۸۳ به بازار عرضه گرديده است. هزينه تهيه اين برنامه بالغ بر يك و نيم ميليون دلار بوده و هم اكنون بيش از نيم ميليون نسخه از آن در سراسر جهان و به ۱۵ زبان (از جمله انگليسي؛ فرانسوي؛ آلماني؛ چيني؛ هلندي؛ ايتاليايي؛ عربي؛ روسي؛ پرتغالي؛ اسپانيايي و …) در حال بهرهبرداري ميباشد.
اهداف برنامه
زماني كه ايدههاي متفاوت جهت سرمايهگذاري و انتخاب مطرح گرديد؛ سرمايه گذاران به دنبال راه حلهاي مختلفي بودند تا بتوانند بهترين تصميم را بگيرند. اما وجود پارامترهاي فراوان (بيش از ۴۰۰۰ متغير) محاسبات را گاهاً آنقدر پيچيده ميكرد كه تصميم گيرندگان از نتايج آنها اطمينان لازم را نداشتند. از طرف ديگر نگرشهاي متفاوت به يك موضوع خاص؛ باعث ميشد تا نتايج يكسان حاصل نشود. به عبارت ديگر در مورد يك طرح؛ برخي از محاسبات طرح را اقتصادي جلوه ميداد و بعضي ديگر كلاً آن را رد ميكرد. اين موضوع سبب شد تا دستاندكاران به فكر استاندارد نمودن تعاريف و محاسبات افتادند. اما مشكل اصلي يعني پيچيدگي عمليات محاسباتي هنوز باقيمانده بود. براي حل اين مشكل؛ كميتهاي در UNIDO براي استاندارد و كامپيوتري كردن همزمان ارزيابي اقتصادي طرحها تشكيل شد و نهايتاً برنامه COMFAR تهيه و به بازار عرضه گرديد.
الف- نرم افزار کامفار
طرح تجاري و پيش بيني درآمد و برآورد هزينه پروژه هاي صنعتي، معدني، كشاورزي، زيربنايي، دريانوردي و … با استفاده از نرم افزار كامفار انجام مي پذيرد. نرم افزار تخصصي كامفار يك برنامه كامپيوتري است كه از طرح تحقيقات قبل از بهره برداري حمايت مي كند و استفاده از آن سازماندهي و محاسبه گزارشات مالي و اقتصادي را آسان ميسازد.اين نرم افزار بر اساس مطالعات امكان سنجي و يا به عبارتي توجيه¬پذيري و يا قابل اجراء بودن و يا نبودن طرح و مطالعات فرصت يابي براي هر طرح صنعتي و معدني طراحي گرديده است. نتايج اين نرم افزار بيانگر جذابيت اقتصادي طرح بر اساس محدود و يا نامحدود بودن بودجه اقتصادي سازمان مجري مي باشد.
ب- ورودی های نرم افزار کامفار
– تعريف پروژه
– برنامه ريزي زماني (فاز ساخت، فاز بهره برداري)
– محصولات
– واحدهاي پولي (واحد پول داخلي، واحد پول خارجي)
– تورم (داخلي، خارجي)
– مشاركت ها (داخلي، خارجي)
– تنزيل (نرخ تنزيل كل سرمايه گذاري، نرخ تنزيل سهام دار)
– هزينه هاي ثابت سرمايه گذاري شامل: ( خريد زمين، محوطه سازي و بهبود زمين، كارهاي عمراني و ساختمانها، ماشين آلات و تجهيزات كارخانه، تجهيزات خدماتي و جانبي كارخانه، حفاظتهاي زيست محيطي، هزينه هاي سربار، هزينه هاي قبل از بهره برداري و هزينه هاي پيش بيني نشده)
– هزينه هاي توليد شامل: (مواد خام، ملزومات كارخانه، يوتيليتي، انرژي، قطعات يدكي مصرف شده، تعميرات و نگهداري، حق امتياز، دستمزد، ماليات، هزينه سربار كارخانه، هزينه هاي اداري، هزينه هاي اجاره بلند مدت، هزينه هاي بازار يابي)
– برنامه فروش (فروش داخلي ، فروش خارجي)
– سرمايه در گردش (موجودي كالا، مطالبات، تنخواه)
– منابع تامين مالي (يارانه، آورده سهام دار، وام كوتاه مدت و دراز مدت)
– ماليات، يارانه
ج- خروجی های نرم افزار کامفار
:: بررسی های مالی
– برآورد سرمايه گذاري ثابت
– برآورد سرمايه در گردش
– برآورد هزينه ساليانه توليد
– برآورد استهلاك ساليانه سرمايه گذاري
– برآورد كل سرماية مورد نياز طرح
– برآورد قيمت تمام شده به تفكيك هزينه ها
– تعيين منابع تأمين مالي طرح و هزينه هاي مالي آن
– تحليل درآمدها و هزينه هاي طرح
– تعيين عملكرد سود و زيان طرح براي كل سرمايه گذاري و آورده سهام
:: بررسی های اقتصادی
– تعيين جريان خالص نقدي كل سرمايهگذاري
– تحليل جريان نقدينگي تنزيل شده DCF
– نرخ بازده داخلي IRR
– تعيين ارزش فعلي خالص (npv)
– تعيين نرخ و دورة بازگشت داخلي (pbp) كل سرمايه
– تعيين نرخ و دورة بازگشت داخلي براي آورده سهامداران
– تعيين دوره بازگشت سرمايه
– تحليل نقطه سربسر
– شاخص سود آوري PI
– تحليل حساسيت طرح به هزينههاي پيشبيني نشده
– انجام آناليز حساسيت پروژه و تحليل ريسك
– تحليل نسبتهاي مالي
– تحليل اثرات متقابل طرح ها (آناليز تلفيقي)
– تهية صورت حسابهاي مالي
دیکشنری کامفار
Abbreviation: مخفف واحد پولی, این مخفف در پنجره مربوط به واحدهای پولی معرفی می شود.
Accounting Currency: واحد پولی مورد استفاده در عملیات حسابداری. در حقیقت این واحد پولی آن واحدی است که در جداول و گزارشات حسابداری (و یا خروجی نرم افزار) کلیه ورودی ها و خروجی های پروژه بر مبنای آن بیان می شوند. اگر این واحد پولی یک واحد پولی داخلی باشد, در صورت وجود واحدهای پولی خارجی این ارقام توسط نرخ تسعیر ارزی که در پنجره واحدهای پولی معرفی شده, به واحد پول داخلی تبدیل می شوند و بالعکس. واحد پولی مورد استفاده در عملیات حسابداری در پنجره واحدهای پولی تعریف می شود.
Accounts payable: حسابهای پرداختنی. این حساب ها بیانگر خرید کالا و خدمات به صورت نسیه می باشد. در واقع زمانی که بابت خریدها از جمله خرید مواد اولیه مورد نیاز پروژه, وجهی پرداخت نمی شود بهای این خرید ها در این حساب نشان داده می شود. جهت محاسبه این حساب از تعداد روزهای پوشش حساب های پرداختنی که در پنجره سرمایه در گردش تعریف شده, استفاده می شود. هر گونه کاهش (افزایش) در حساب های پرداختنی موجب افزایش (کاهش) در سرمایه در گردش می شود.
Accounts Receivable: حساب های دریافتنی. این حساب ها بیانگر فروش های نسیه می باشد. در حقیقت زمانی که در هنگام فروش محصولات پروژه وجهی دریافت نمی شود, بهای محصولات فروش رفته در این حساب نمایش داده می شود. جهت محاسبه این حساب از تعداد روزهای پوشش حسابهای دریافتنی که در پنجره سرمایه در گردش تعریف شده, استفاده می شود. هر گونه کاهش (افزایش) در حساب های پرداختنی موجب کاهش (افزایش) در سرمایه در گردش می شود.
Actual end of production: تاریخ خاتمه تولید یک محصول یا خدمت خاص. این تاریخ توسط نرم افزار Comfar IIII به صورت خودکار همان تاریخ خاتمه فاز تولید که قبلا مشخص شده است, در نظر گرفته می شود ولی می توان این تاریخ را در پنجره محصولات پروژه تعریف کرد.
Actual start up of production: تاریخ شروع تولید یک محصول یا خدمت خاص. نرم افزار به صورت خودکار این تاریخ را همان تاریخ شروع فاز تولید ( تاریخ خاتمه فاز ساخت) در نظر می گیرد, ولی کاربر می تواند این تاریخ را در پنجره محصولات پروژه تعریف نماید.
Add to print job: گزارشات نرم افزار Comfar III را هم می توان به صورت همزمان با استفاده از آن, چاپ کرد و هم اینکه آنها را در یک مکان خاص ذخیره کرد و در پایان به صورت یک جا چاپ کرد. با استفاده از این دستور می توان گزارشات را جهت چاپ نهایی ذخیره نمود. این دستور در منوی چاپ یافت می شود.
Adjustment Factor: عامل تعدیل یا نسبت ارزش بازار تعدیل شده به ارزش مالی. در حقیقت با ضرب عامل تعدیل در ارزش مالی هر یک از ورودی ها و خروجی های پروژه, ارزش بازار تعدیل شده آنها حاصل می شود و به منظور حذف انحرافاتی است که در قیمت های بازار صورت می پذیر. ارزش بازار تعدیل شده در ارزیابی اقتصادی پروژه کاربرد دارد و عامل تعدیل در پنجره های تعدیل هر یک از ورودی ها و خروجی های پروژه به صورت مجزا تعریف می گردد.
Agricultural: پروژه های کشاورزی. منظور پروژه هایی است که هدف اصلی آنان تولید و فروش محصولات کشاورزی و دام و طیور می باشد. نوع پروژه که یکی از انواع آن کشاورزی است در پنجره پروژه جدید مشخص می گردد.
Allowances: معافیت, پاداش. این گونه معافیت ها و پاداش ها به منظور تشویق سرمایه گذاری در برخی موارد خاص توسط مقامات دولتی اعطاء می شود که در نهایت باعث کاهش بدهی های مالیاتی می شو. مبلغ معافیت سرمایه گذاری از سود کسر می شود که این باعث کاهش مالیات قابل تمحاسبه می گردد. معافیت استهلاک نیز هم ارزش دفتری دارایی ها را می کاهد و هم استهلاک قابل کسر را طی یک دوره مالی افزایش می دهد که این دو مسئله هر دو به همراه یکدیگر باعث کاهش مالیات محاسباتی می شود. این معافیت ها در پنجره مالیات ها و معافیت ها تعریف می شود.
Analyze: تحلیل. در این بخش منظور تحلیل های اقتصادی است که ارزش های اقتصادی از طریق تعدیل اطلاعات مالی محاسبه می نماید.
Annual Sales: میزان فروش محصولات و خدمات یک پروژه طی هر یک از سال های فاز بهره برداری پروژه. این میزان در پنجره برنامه فروش برای هر یک از محصولات و خدمات به طور مجزا تعریف می شود.
Annuity: یک نوع از بازپرداخت وام های مربوط به پروژه که در آن جمع پرداخت های بهره واصل وام ثابت می ماند. در حقیقت بهره با افزایش در اصل (اقساط) وام, کاسته می شود. نوع وام در پنجره تامین مالی در بخش شرایط وام تعریف می شود.
Assign Economic Analysis: اجرای تحلیل اقتصادی. با انتخاب این گزینه, کلیه اقلام مالی مربوط به تحلیل های اقتصادی انتخاب می شوند که معیار این انتخاب دو مورد می باشد: ۱۱) انحراف زیاد از قیمت های بازار و ۲) ارزش های بالا نسبت به سایر اقلام, که ایندو معیار بایستی به صورت همزمان لحاظ شوند. این گزینه در منوی تغییرات (Edit Menu) یافت می شود.
Balance sheet and Ratios: ترازنامه و نسبت ها (مالی و کارایی). ترازنامه در واقع تصویر واحد تجاری را در یک لحظه از زمان نشان می دهد.در تراز نامه ارزش دارایی ها و بدهی ها و تفاوت آنها که خالص ثروت شهرت دارد, تشریح می شود. نسبت ها نیز نمایانگر روابط موجود بین پارامترهای مختلف استخراج شده از ترازنامه می باشند که به عنوان شاخص هایی جهت ورشکستگی, نقدینگی و یا سوددهی به کار گرفته می شوند. از جمله این نسبت ها می توان به نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام و یا نسبت جاری اشاره کرد.
Break-even-analysis: تجزیه و تحلیل نقطه سر به سر. در نقطه سربه سر, درآمد فروش به طور کامل قادر به پوشش هزینه های ثابت و متغیر می باشد و چیزی به نام سود برای واحد تجاری باقی نمی ماند.
واحد تجاری زیر نقطه سربه سر با زیان رو به روست و بالای آن نقطه سودده خواهد بود. نقطه سربه سرمی تواند در قالب حجم فروش, درآمد و یا درصد ظرفیت به کار گرفته شده, عنوان گردد. نقطه سر به سر شاخصی جهت ریسک محسوب می شود که این ریسک با افزایش ظرفیت در نقطه سر به سر, افزوده می شود.
Business Result: نتایج تجاری. این نتایج شامل یکسری گزارشات مالی (درآمد, تراز نسبت ها, جریانات نقدی, هزینه های مستقیم, سربه سر و غیره) قابل چاپ می باشند. در حقیقت نتیجه تحلیل های مالی در قالب نتایج قابل نمایش و چاپ هستند.
Calculation: محاسبه. در واقع محاسبات بر روی داده های ورودی پروژه انجام می گیرد که نتایج تجاری حاصل این محاسبات خواهند بود. جهت اجرای محاسبات از منوی مقیاس (Module) استفاده می شود.
Calculator: ماشین حساب. وسیله ای جهت انجام محاسبات ریاضی. استفاده از این ابزار مناسب از طریق منوی تغییرات امکان پذیر می شود. همچنین در بالای صفحات مورد استفاده در نرم افزاری و بسیاری از پنجره های مربوط به ورود اطلاعات مورد نیاز پروژه, این ماشین حساب با شکل خاصی (قرمز رنگ) ملاحظه شده و قابل استفاده می باشد.
Capitalize interest: بهره پرداخت نشده در مورد برخی وام ها, بهره متعلقه به دلایلی پرداخت نمی شود و به مبلغ اسمی اولیه وام اضافه می شود و اصطلاحا این بهره, سرمایه ای می شود. همزمان , این میزان بهره پرداخت نشده, به شکل یک دارایی ظاهر شده و به روش تعریف شده توسط کاربر, مستهلک می شود.
Cash Flow: جریانات وجه نقد. این جریانات شامل وجوه نقد ورودی به پروژه وجوه نقد خروجی از آن (قابل طرح با واژه های پولی) می باشد که مربوط به برنامه ریزی مالی, بازده کل سرمایه گذاری و بازده صاحبان حقوق پروژه می باشد.
Cash- in- hand : وجوه در دست. بخشی از سرمایه در گردش که نمایانگر وجوه نقد ذخیره شده جهت تامین پرداخت های احتمالی کوتاه مدت می باشد. به عبارت دیگر برخی از وجوه پروژه که جهت مخارج جاری پروژه نگهداری می شود.
Coefficient of Turnover: ضریب گردش یا تعداد روزهای گردش هر یک از اقلام مربوط به سرمایه در گردش طی یک سالی مالی (این سال مالی معمولا ۳۶۰ روز در نظر می گیرد می شود). این ضریب از طریق تقسیم عدد ۳۶۰ بر تعداد روزهای پوشش مربوط به هریک از این اقلام محاسبه می شود.
Compare: مقایسه در منوی گرافیک, واژه مقایسه به چشم می خورد که عملکرد یک پروژه را با پروژه های دیگر مورد مقایسه قرار می دهد. لازم به ذکر است که این گزینه در مورد نسخه فعلی از Comfar IIII فعال نمی باشد.
Constant Principal: نوعی از وام می باشد که اصل وام در اقساط مساوی طی دوره مشخصی از زمان بازپرداخت می شود.
Construction phase: فاز ساخت. مرحله ای از پروژه که طی آن پروژه مورد ساخت و استقرار (اجرا) قرار می گیرد. در واقع در این فاز مراحل ساخت یک پروژه انجام می شود و انجام آن جهت رسیدن به دوره بهره برداری ضروری است. لازم به ذکر است که استهلاک دارایی ها در فاز ساخت امکان پذیر نیست و بایستی این استهلاک تا دوره بهره برداری محاسبه نشود.
Begin: منظور تاریخ شروع فاز ساخت پروژه می باشد.
Length : طول مدت دوره ساخت که در قالب سال و یا ماه قابل بیان می باشد.
End: آخرین روز فاز ساخت مد نظر است که خود به صورت اتوماتیک محاسبه و نمایش داده می شود و توسط کاربر قابل اصلاح و تغییر نمی باشد.
Coordinates: مختصات. منظور مختصات هر یک از نقاط موجود در نمودار با توجه به محورهای افقی و عمودی نمودارهای ارائه شده در نرم افزار Comfar IIII می باشد. واژه مختصات در منوی گرافیک قابل ملاحظه می باشد. با علامت زدن در کنار این واژه می توان مختصات نقاط دلخواه در نمودار را ملاحظه نمود.
Copy: کپی. با استفاده از این واژه می توان یک گروه از داده ها را از مکانی به مکان دیگر منتقل کرد, بدون آنکه داده ها از مکان اولیه خود حذف شوند. این واژه در منوی تغییرات مشاهده شده و از طریق واژه Paste تایید می شود.
Cost allocation: تخصیص هزینه. زمانیکه در هنگام تعیین مشخصات ویژه پروژه مستله تخصیص هزینه نیز علامت زده شود, به صورت خودکار گزینه های مربوط به تخصیص هزینه ظاهر می شوند. البته Comfar IIIتوصیه می کند که همزمان با انتخاب گزینه تخصیص هزینه, مسئله مراکز هزینه نیز انتخاب شود. با استفاده از مسئله تخصیص هزینه می توان هزینه های موجود در پروژه را (برمبنای مراکز هزینه) به محصولات پروژه تخصیص داد و گامی در جهت انجام حسابداری صنعتی برداشت.
Cost- benefit analysis: تجزیه و تحلیل منافع- مخارج. این گونه تجزیه و تحلیل ها در رابطه با تجزیه و تحلیل های اقتصادی انجام می شود. در واقع در این گونه تحلیل ها ارزشهای ورودی ها و خروجی های پروژه به ارزش های اقتصادی تبدیل می شوند و منافع و مخارج حاصل از آنها مورد مقایسه قرار می گیرند.
Value added: ارزش افزوده پروژه. این ارزشی افزوده از طریق کسر کردن هزینه های مربوط به مواد اولیه و خدمات واسطه ای به کار گرفته شده در تولید از قیمت بازار آن کالا و خدمات بدست می آید.
Net Foreign exchange:خالص ارزش وجوه از ورودی و خروجی به پروژه. این خالص می تواند شامل جریانات ورودی مستقیم حاصل زا صادرات محصول و جریانات خروجی مستقیم حاصل از واردات مواد اولیه باشد. همچنین جریانات ورودی و خروجی غیر مستقیم حاصل از مبادلات ارزی مربوط به فعالیت های پروژه نیز شامل این خالص ارزش وجوه ارزی می شود.
Employment Effect: اثرات استخدامی پروژه, به عبارت دیگر فرصت های استخدامی که از اجرای یک پروژه حاصل می شود. میزان سرمایه گذاری به ازای هر نفر اسختدام شده در یک پروژه, شاخصی برای مؤثر بودن پروژه از جهت اشتغال زایی تلقی می شود.
Economic appraisal : ارزیابی اقتصادی و به عبارت دیگر تجزیه و تحلیل مخارج و منافع یک پروژه که این تحلیل از طریق تعدیل ارزش های بازار توسط حذف انحرافات و کاربرد پارامترهای ملی و محلی امکانپذیر می شود. یک معیار عمومی جهت قابل پذیرش بودن یک پروژه فزونی منافع بر مخارج مربوط به آن می باشد. تجزیه و تحلیل ارزش افزوده پروژه یکی از راهکارهای موجود جهت ارزیابی اقتصادی پروژه می باشد.
Cost Center: مرکز هزینه. در حقیقت یک فعالیت اصلی از پروژه که میتوان یک گروه از هزینه ها را بدان مربوط کرد, به عنوان یک مرکز هزینه تلقی می شود. از جمله مراکز هزینه می توان به مرکز تولید- انبار و حمل و نقل اشاره کرد. اطلاعات مربوط به مرکز هزینه را زمانی می توان در اطلاعات ورودی پروژه وارد کرد که در قسمت مشخصات ویژه پروژه, گزینه مربوط به مرکز هزینه علامت زده شده باشد.
Cost center analysis: تجزیه و تحلیل مرکز هزینه. در واقع جهت انجام تجزیه و تحلیل ساختاری پروژه, هزینه ها به فعالتی های خاصی تخصیص داده می شوند. اگر تحلیل مرکز هزینه در بخش مشخصات ویژه پروژه فعال شده باشد, در کلیه پنجره های مربوط به هزینه, بخش تجزیه و تحلیل مراکز هزینه مشاهده می شود. در این بخش می توان هر یک از هزینه ها را به مرکزی خاص نسبت داد.
Cost structure: ساختار هزینه ها که در واقع بیانگر سلسله مراتب نزولی مخارج و هزینه های یک پروژه می باشد و به عبارت دیگر هزینه های پروژه را از بالا به پایین به نمایش می گذارد.
Costs: هزینه ها که بیانگر مبالغ پرداخت شده جهت سرمایه گذاری و تولید در یک پروژه می باشند. این هزینه ها می توانند در قالبی مالی بیان شوند و یا به منظور تحلیل های اقتصادی در مورد تعدیل مناسب قرار گیرند.
Annual adjustments (fixed and variable costs): هزینه های تولید یا می توانند در قالب هزینه های استاندارد بیان شوند و یا در قالب هزینه های سالانه و یا ترکیبی از هر دو که در صورت استفاده از هزینه های سالانه از گزینه تعدیلت سالانه استفاده می شود. در صورت معرفی هزینه های استاندارد, استفاده از هزینه های سالانه می تواند به منظور نمایش انحرافات مثبت و یا منفی از استانداردها باشد, لذا هر گونه انحرافی از هزینه های استاندارد از طریق مقایسه این هزینه ها با هزینه های سالانه (annual adjustment) حاصل می شود. البته در بخش های هزینه های سالانه هم می توان بخش ثابت را از متغیر تفکیک نمود.
Cost by products: در صورت انتخاب گزینه تخصیص هزینه ها, هزینه های مستقیم مربوط به هر محصول تحت این عنوان مشخص می شود.
Fixed costs: هزینه هایی که در طول هر سال از تولید ثابت هستند و با تغییر در ظرفیت تولید کم و زیاد نمی شوند.
Fixed part: درصدی از هزینه های تولید که طی سال تولید ثابت اند و با تغییر در ظرفیت تولید کم و زیاد نمی شوند.
Indirect costs: هزینه های غیر مستقیم و به عبارت دیگر هزینه هایی که به طور مستقیم قابل تخصیص به یک محصول خاص نیستند و این بیشتر در زمانی اتفاق می افتد که تولید چند محصولی وجود داشته باشدو این هزینه ها با توجه به مبنایی که در بخش تخصیص هزینه ها مشخص می شوند, به محصولات تخصیص داده می شوند.
Per unit of out put: میزان مواد مصرفی در هر واحد تولیدی
Total costs: جمع هزینه های عملیاتی, مالی, بازاریابی و استهلاک
Standard production costs at nominal capacity: مقادیر و هزینه های مربوط به ورودی های مورد نیاز جهت تولید یک محصول خاص در یک ظرفیت تولیدی اسمی تعریف شده. این مقادیر در هزینه های هر واحد صرفی ضرب شده و کل هزینه استاندارد تولیدی مربوط به یک واحد محصول را به دست می دهد. هزینه تولید واقعی از جمع بخش ثابت و بخش متغیر هزینه های تولید به دست می آید که تابعی از نرخ واقعی تولید در ظرفیت اسمی تولید است.
Variable costs: هزینه های متغیر که به صورت خطی تابعی از جم تولید واقعی اند. بخش متغیر هزینه ها به صورت درصدی از کل هزینه های استاندارد در پنجره هزینه های تولیدی تعریف می شود.
Variable Part: درصدی از هزینه های تولید که مستقیما با حجم تولید تغییر می کنند. این درصد در پنجره هزینه های تولید تعریف می شوند.
Currency: واحد پولی که ارزش ورودی ها و خروجی های پروژه را نمایش می دهد. در مورد تحلیل مالی هم می توان از واحد پولی داخلی و هم واحد پولی خارجی استفاده کرد.
Name: نام واحد پولی
Abbreviation: مخفف واحد پولی ( به عنوان مثال Rls برای ریال ایرانی)
Exchange Rate: نرخ تسعیر که بیانگر تعداد واحدهای پولی معادل یک واحد پولی خاص می باشد. به عنوان مثال هر یک دلار آمریکا معادل ۸۰۰۰ ریال ایران است که ۸۰۰۰۰ همان نرخ تسعیر برای تبدیل دلار آمریکا به ریال ایران مورد استفاده قرار می گیرد که از طریق ضرب ۸۰۰۰ در دلار آمریکا می توان ریال ایران را بدست آورد.
Cut: گزینه ای جهت انتقال یک مجموع داده ها از یک مکان به مکان دیگر که در منوی تغییرات ملاحظه می شود. در صورت این انتقال, مجموع داده ها از مکان اول کاملا حذف خواهد شد. عمل انتقال همانند کپی داده ها, با انتخاب گزینه Paste تایید و تکمیل می شود.
Data Input: ورود داده ها. نرم افزار Comfar III به کاربر اجازه می دهد در مکان های مورد نیاز اطلاعات لازم را هم به صورت متن و هم به صورت عددی وارد کند.
Data Structure: ساختار داده ها. داده های مربوط به یک پروژه می توانند به صورت یک ساختار درختی وارد نرم افزار Comfar IIII شوند که در این صورت هم نظم داده ها رعایت می شود و هم اینکه ورود اطلاعات کمتر با مشکل مواجه می شود و کمتر اطلاعاتی جهت ورود فراموش می شوند. تنه اصلی این درخت همان پروژه مورد نظر کاربر می باشد. شاخته های اصلی یک پروژه صنعتی به شرح زیر می باشند: شناسایی پروژه, برنامه ریزی زمانی, محصولات , واحد های پولی, ساختار مراکز هزینه, تورم , مشارکت ها, تنزیل وجوه نقد, هزینه های سرمایه گذاری, هزینه های تولید, برنامه فروش, سرمایه در گردش, منابع تامین سرمایه, مالیات ها ومعافیت ها, تاریخ شروع (در مورد پروژههای بهسازی و نوسازی) و تحلیل اقتصادی, ساختار داده ها با توجه به نوع پروژه (صنعتی, کشاوررزی, معدنی و غیره) ممکن است متفاوت باشد.
Decimal Digital: تعداد اعشار را جهت نمایش نتایج تحلیل ها قابل تعیین در منوی تغییرات می باشد.
Default: در نرم افزار Comfar III این امکان وجود دارد که برای برخی از ارقام و شرح ها مواردی را به صورت قراردادی تعیین کرد. البته از طریق این گزینه در منوی تغییرات می توان برخی از این موارد قراردادی را تغییر داد. به عنوان مثال می توان به موارد زیر که به صورت قراردادی در این نرم افزار تعریف شده اند, اشاره کرد:
– تخصیص واحد پول داخلی ومخفف مربوط به آن
– انواع روش های استهلاک
– ذخیره کردن فایل های ایجاد شده
– حداقل روزهای پوشش یا ضریب گردش
و …
Delete: از طریق این گزینه که در منوی تغییرات به چشم می خورد, می توان گروهی از داده ها را از مجموعه داده ها حذف کرد.
Depreciation allowance: معافیت ناشی از استهلاک که از طریق افزایش هزینه استهلاک انجام می شود و نهایتا باعث کاهش درآمد مشمول مالیات می شود. این امر یکی از مواردی است که در هنگام تشویق سرمایه گذاری در برخی موارد خاص اجرا می شود.
Deprecation Conditions: شرایط مربوط به محاسبات استهلاک بایستی در پنجره های مربوط به سرمایه گذاری و نیز پنجره مربوط به بهره های پرداخت نشده (سرمایه ای شده) مشخص شود. از جمله این شرایط می توان به موارد زیر اشاره کرد:
– روش استهلاک
– تاریخ شروع استهلاک
– نرخ سالانه استهلاک
– مدت عمر دارایی
– ارزش قراضه (به صورت درصدی از ارزش اولیه دارایی)
Deprecation type: انواع روش های استهلام نوع رش استهلاک بایستی در پنجره مربوط به هزینه های سرمایه گذاری و نیز پنجره مربوط به وام در مورد بهره های پرداخت نشده, مشخص شود.
Linear to scrap: روش استهلاک خطی مستقیم تا ارزش قراضه. در این روش از ارزش اولیه دارایی, ارزش قراضه کسر شده و تقسیم بر تعداد سال های عمر آن دارایی شده و مبلغ استهلاک برای هر سال که برای آنها مساوی است, محاسبه می شود.
Linear to zero: روش استهلاک خطی مستقیم تا صفر. در این روش ارزش اولیه دارایی بر تعداد سال های عمر دارایی تقسیم می شود و ارزش استهلاک که برای سال های مورد نظر مساوی است , محاسبه می شود.
Acceterated: روش های استهلاک شتابدهنده. در این روش بیشترین مبلغ استهلاک در سال اول محاسبه می شود و روش محاسبه استهلاک بدین صورت است که ارزش اولیه خرید دارایی منهای ارزش قراضه آن در نرخ استهلاک تعیین شده ضرب می شود. برای سال های بعدی ارزش دفتری دارایی در نرخ مورد نظر ضرب می شود و بدین ترتیب مبلغ استهلاک به صورت سالانه کاسته می شود.
Sum-of-digital : روش مجموعه سنوات. در این روش مبلغ استهلاک در هر سال به سال محاسبه استهلاک بستگی دارد و بدین صورت محاسبه می شود که جهت تعیین نرخ استهلاک در هر سال, کسر این نرخ از این رابطه بدست می آید: جمع سال های عمر دارایی تعداد سال های عمر دارایی به صورت نزولی عنوان می شود (مثلا عمر ۴ ساله: ۱۰=۴+۳+۲+۱) و در صورت کسر تعداد سال های عمر دارایی به صورت نزولی عنوان می شود (مثلا نرخ استهلاک در سال اول در مثال قبلی ۱۰/۴, در سال دوم ۱۰/۳, در سال سوم ۱۰/۲, در سال چهارم ۱۰/۱ است).
Depth of analysis: عمق تحلیل ها و به عبارت دیگر نوع تحلیل که می تواند مالی و اقتصادی باشد. این نوع در هنگام شناسایی پروژه تعیین می شود. لازم به ذکر است که نرم افزار Comfar IIII به صورت قراردادی, تحلیل مالی را حتما انجام می دهد, ولی تحلیل اقتصادی توسط کاربر درخواست می شود.
Direct costing: هزینه یابی مستقیم. هزینه های در پنجره های مربوط به هزینه های تولیدی, به طور مستقیم به برخی محصولات تخصیص داده می شوند و جهت محاسبه حاشیه فروش یا حاشیه سود و محصول مورد استفاده قرار می گیرد.
Direct Data: داده های مستفقیم. آن دسته از داده ها (هزینه ها یا درآمدها) که به طور شخصی به یک محصول خاص مربوط می شود, داده های مستقیم و بقیه داده های غیر مستقیم تلقی می شوند.
Discounted cash flow: جریان وجوه نقد تنزیل شده. جهت احتساب ارزش زمانی پول. بایستی ارزش فعلی وجوه آتی محاسبه شود که این از طریق تنزیل این وجوه با استفاده از نرخ تنزیل که در پنجره معرفی شده, انجام می پذیرد.
Discounted return on total equity: بازده تنزیل شده کل حقوق. این بازده از طریق تنزیل مابه التفاوت وجوه مازاد پروژه قبل از وجوه نقد توزیع شده به عنوان سود سهام, و کل سرمایه پرداخت شده توسط سرمایه گذاران محاسبه می شود. لذا این رقم نشانگر بازده بالقوه پروژه از ناحیه صاحبان حقوق پروژه می باشد. البته بازده مؤثر بستگی به سیاست سود سهام اتخاذ شده توسط صاحبان پروژه دارد. از سوی دیگر این بازده بالقوه از لحاظ تئوری حداکثر بازده ممکن پروژه می باشد.
Discounting: تنزیل کردن یا فرایند محاسبه ارزش فعلی وجوه نقد آتی با استفاده از نرخ تنزیل مناسب. با تقسیم عدد یک بر نرخ تنزیل, عامل تنزیل محاسبه می شود که با نزدیک شده به زمان حال این عامل به عدد یک نزدیک و نزدیک تر می شود.
Economic analysis: تجزیه و تحلیل اقتصادی. زمانی که کلیه ورودی ها و خروجی های پروژه در قالب ارزش های اقتصادی اشان بیان شوند, این تحلیل ها قابل انجام است. جهت تبدیل ارزشهای مالی ورودی ها و خروجی ها ی پروژه به ارزش های اقتصادی شان از عوامل و نرخ های مناسب تبدیل بهره گرفته می شود.
Economic rate of return: نرخ بازده اقتصادی که همان نرخ بازده داخلی است که با توجه به قیمت های ارزش های اقتصادی محاسبه شده است.
Edit node: ویرایش داده ها. اطلاعات و داده های ورودی پروژه غالبا قابل اصلاح و ویرایش توسط این گزینه که در اغلب پنجره ها ملاحظه می شود, هستند. همچنین جهت ویرایش مورد نظر از منوی تغییرات نیز بهره گرفته می شود.
Efficiency ratios: نسبت های کارایی. این نسبت ها بیانگر چگونگی استفاده منابع به کار گرفته شده در یک پروژه می باشند که از طریق ارتباط بین برخی پارامترهای موجود در پروژه محاسبه می شوند. این نسبت ها معمولا جهت مقایسه پروژه ها با یکدیگرو یا با یک صنعت خاص استفاده می شود.
Employment effect: اثرات استخدامی پروژه. به عبارت دیگر فرصت های استخدامی که از اجرای یک پروژه حاصل می شود. میزان سرمایه گذاری به ازای هر نفر استخدام شده در یک پروژه, شاخصی برای مؤثر بودن پروژه از جهت اشتغال زایی تلقی می شود.
End of production: تاریخ پایان تولید یک محصول یا خدمت خاص در پروژه. این تاریخ تاریخ می تواند الزاما همان تاریخ خاتمه پروژه نباشد.
Equity (capital): حقوق و یا سرمایه. وجوهی که توسط افراد سهیم در پروژه جهت تامین هزینه های سرمایه گذاری و یا تولید تهیه می شود. نحوه توزیع این حقوق بین صاحبان حقوق معمولا دلالت بر مالکیت و ادعای هر از صاحبان نسبت به منافع مالی ایجاد شده توسط پروژه دارد.
Escalation: صعود خاص قیمت ها. این امکان وجود دارد که هر یک از اقلام ورودی پروژه با نرخ مشخصی طی سال های پروژه رشد داشته باشند که این نرخ معمولا طی دوره زمانی عمر پروژه ثابت می باشد. عموما این واژه در مورد افزایش قیمت یک قلم از هزینه ها (درآمدها) نسبتب ه افزایش عمومی قیمت ها به کار برده می شود. نرخ تورم بیانگر یک افزایش عمومی قیمت ها در یک سال خاص در مورد واحد پول داخلی و یا خارجی می باشد که از یک شاخص عمومی از جمله شاخص قیمت مصرف کنندگان تبعیت می کند. یک قیمت می تواند هم تاثر از تورم و هم صعود خاص قیمت ها باشد و ایندو با هم منافاتی ندارند.
Exchange rate: نرخ تسعیر. زمانی که برای تعیین قیمت داده های مربوط به پروژه از دو یا چند واحد پولی متفاوت استفاده شوند, این قیمت ها همگی بایستی با استفاده از نرخ های مناسب که همان نرخ های تسعیر هستند, به یک واحد پولی مشخص (معمولا واحد پول داخلی) تبدیل شوند. نرخ تسعیر نمایانگر ارتباط بین واحدهای پولی متفاوت می باشد.
Expansion projects: پروژه های بهسازی. این پروژه ها معمولا به عملیات شرکت های موجود اضافه می شوند. این پروژه ها می توانند در مورد بهبود محصولات یک شرکت اجرا شوند و مواردی از این قبیل. این نوع پروژه ها در پنجره شناسایی پروژهها تعریف می شوند. در مورد این نوع پروژه ها نرم افزار Comfar III این امکان را فراهم می کند ک اطلاعات مربوط به دارایی ها و بدهی ها فعلی شرکت را نیز وارد تحلیل ها نمود.
Feasibility Study: مطالعات امکان سنجی. یک دسته مطالعات و تحقیقاتی که راهکارهای موجود جهت اجرای طرح ها و پروژه های سرمایه گذاری را مورد بررسی قرار می دهند تا امکان پذیر بودن آنها را در راستای تحقق اهداف خاص صاحبان پروژه مورد رد و یا تایید قرار دهند.
در این مطالعات بایستی محدودیت های با اهمیت هریک از راهکارها مشخص شده و بهترین راهکارها جهت اجرای پروژه شناسایی شود.
File: فایل همان محل ذخیره اطلاعات مربوط به یک پروژه می باشد که جهت جداسازی فایل ها از یکدیگر بایستی به هر فایل یک نام مسخص اعطا کرد. با انتخاب نام هر فایل دسترسی به آنها در آینده ساده تر خواهد بود.
Financial analysis: تجزیه و تحلیل مالی. در این گونه تحلیل ها کلیه تبعات مالی اجرای یک پروژه مورد بررسی قرار می گیرد. نتایج این گونه تحلیل ها بر تصمیم گیری افراد ذینفع و ذیعلاقه در پروژه اعم از سرمایه گذاران و اعتبار دهندگان تاثیر با اهمیتی خواهد داشت.
Financial Ratios: نسبت های مالی. شاخص هایی که عملکرد مالی پروژه رااز طریق ارتباط دو پارامتر مختلف مالی در زمینه های متفاوت مورد بررسی قرار می دهند. این نوع نسبت ها در تعیین احتمال ورشکستگی و خطرات مرتبط با پروژه کمک شایانی می نمایند.
Fixed investment costs: هزینه های ثابت سرمایه گذاری. این مخارج بدین منظور صرف می شوند که بتوان پروژه را به مرحله بهره برداری رساند. از جمله این مخارج می توان به خرید زمین, دارایی های بلند مدت از جمله ماشین آلات و تجهیزات و خرید لیسانس و دانش فنی اشاره کرد.
Foreign: خارجی. در رابطه با پروژه هم خرید ها و هم فروش ها می توانند در بازار خارجی انجام گیرند. در این موارد به جای واحد پول داخلی از واحد پول خارجی استفاده می شود که در تحلیل ها بایستی مشخصا از یکدیگر جدا شوند.
Foreign Exchange effect: جریانات ورودی و خروجی وجه نقد ناشی از مبادلات خارجی مرتبط با پروژه. این جریانات می توانند به طو مستقیم و یا غیر مستقیم با فعالیت های پروژه مرتبط باشند.
سعید علوی